Układ moczowy
- ·Pieczenie i kłucie podczas mikcji
- ·Częstomocz dzienny i nocny
- ·Naglące parcie
- ·Słaby, przerywany strumień
- ·Uczucie niepełnego opróżnienia pęcherza
- ·Czasem krwiomocz
Rozdział drugi
Zapalenie gruczołu krokowego potrafi przybierać zaskakująco różne maski. W tym rozdziale opisujemy pełne spektrum dolegliwości oraz mechanizmy, które mogą leżeć u ich podstawy.
Część I
Część II
Część III

Najczęstszym sprawcą zakażenia jest Escherichia coli, odpowiedzialna za około 65–80% przypadków bakteryjnego prostatitis. Pozostałe drobnoustroje to Klebsiella pneumoniae, Proteus mirabilis, Enterococcus faecalis i Pseudomonas aeruginosa. U młodszych pacjentów aktywnych seksualnie należy brać pod uwagę Chlamydia trachomatis, Ureaplasma urealyticum oraz Mycoplasma genitalium.
Każde zaburzenie utrudniające swobodny odpływ moczu — zwężenie cewki, hiperaktywność szyi pęcherza, dysynergia zwieracza — sprzyja zaleganiu moczu i tworzy warunki dla zakażeń wstępujących. Refluks moczu do przewodów prostaty bywa kluczowym mechanizmem w nawrotach.
Wzmożone, przewlekłe napięcie mięśni dna miednicy generuje ból, który pacjent odczuwa jako pochodzący z prostaty. Współczesne badania pokazują, że u znacznej części pacjentów z kategorią III nie chodzi o stan zapalny gruczołu, lecz o dysfunkcję mięśniową okolicy.
U części mężczyzn obserwuje się reakcję autoimmunologiczną skierowaną przeciw antygenom prostaty. Mechanizm ten wyjaśnia, dlaczego antybiotykoterapia bywa nieskuteczna, a poprawa pojawia się dopiero po włączeniu leczenia przeciwzapalnego.
Wahania stężenia testosteronu, dihydrotestosteronu oraz prolaktyny mogą wpływać na funkcję wydzielniczą gruczołu i jego podatność na procesy zapalne.
Siedzący tryb pracy, długie godziny za kierownicą, intensywna jazda na rowerze bez odpowiedniego siodełka, wstrzymywanie mikcji, niedobór snu, przewlekły stres oraz dieta bogata w produkty drażniące drogi moczowe — to wszystko zwiększa ryzyko.
Część IV
Najgroźniejsze powikłanie ostrej postaci; wymaga pilnego drenażu chirurgicznego.
Rozsiana reakcja zapalna z udziałem drobnoustroju, zagrażająca życiu.
Nawracające zapalenia pęcherza i odmiedniczkowe zapalenia nerek.
Pogorszenie parametrów nasienia, w tym ruchliwości plemników.
Lęk antycypacyjny, obniżenie nastroju, wycofanie z aktywności intymnej.
Wtórne do przewlekłego procesu zapalnego i interwencji urologicznych.